Wersja polskaEnglish version
Carbo medicinalis VP (Tabletki)

Carbo medicinalis VP (Tabletki)

Kategoria: Preparaty przeciwbiegunkowe
Postać: Tabletki
Substancja czynna: Carbo medicinalis
Dostępność: Bez recepty
Opakowanie: 20x300mg

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 tabletka zawiera 300 mg węgla leczniczego (Carbo medicinalis).
Substancja pomocnicza: sacharoza (283,5 mg).

WSKAZANIA DO STOSOWANIA

Biegunki, niestrawność, wzdęcia. Zatrucia lekami i innymi związkami chemicznymi – po porozumieniu z lekarzem.

DAWKOWANIE I SPOSÓB PODAWANIA

Leczenie niestrawności i wzdęć:
Dorośli i dzieci powyżej 12 lat:
Doustnie, stosuje się przeciętnie 3-4 tabletki kilka razy na dobę, aż do ustąpienia objawów. Tabletki można połykać w całości, jednak w celu ich szybszego działania zalecane jest ich rozgryzanie.

Leczenie biegunki:
Dorośli i dzieci powyżej 12 lat:
Jednorazowo doustnie około 4,0 g (10-13 tabletek), najlepiej w postaci przygotowanej z rozkruszonych tabletek wodnej papki. Dawkę można powtarzać co kilka godzin, jeśli konieczne.

W zatruciach lekami i związkami chemicznymi:
Dorośli oraz dzieci powyżej 1 roku:
Jednorazowa dawka doustna wynosi zwykle około 12,5 g (41-42 tabletki). W razie potrzeby można ją podawać kilkukrotnie w ciągu doby.
Dzieci poniżej 1 roku:
Jednorazowa dawka doustna wynosi zwykle 1 g/kg mc. W razie potrzeby można ją powtarzać co 4-6 godzin.
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u osób w wieku podeszłym oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

W leczeniu zatruć lekami i substancjami chemicznymi produkt Carbo medicinalis VP podaje się najczęściej w zawiesinie wodnej, np. do płukania żołądka. Sporządza się ją mieszając rozkruszone tabletki z 400 ml wody destylowanej. Zawiesina powinna mieć konsystencję gęstej śmietany. Podaje się ją w zalecanej dawce doustnie przez zgłębnik i usuwa przez odessanie lub wywołanie wymiotów odzyskując całkowitą ilość podanego węgla.

PRZECIWWSKAZANIA

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie stosować produktu u osób nieprzytomnych, u których nie zabezpieczono dróg oddechowych.